ég er komin með nýtt blogg:

www.kamilla.blog.is

Ég fékk sent nýtt símakort í vikunni, ákvað að fá mér nýtt símanúmer. En ég er bara búin að ganga um með umslagið, er ekki enn þá byrjuð að nota þetta blessaða kort og númerið. Ég er líka búin að fá mér nýja blogsíðu. Er heldur ekki byrjuð að nota hana.
Ég var búin að skrifa eina færslu um Akureyrarferðina, en var svo að taka hana út. Og núna er ég í vandræðum og get ekki sofnað yfir þeim. Skrifaði formanninum bréf, til að segja mig úr starfinu, það er hvort sem er allt of mikið að gera hjá mér, en ég hugsa að ég verði samt að sjá aðeins til, alla vega ákveða það ekki ósofin.
En ég er að fara á Airwaves. Það verður gaman.
Svo langar mig líka svo mikið að fara til London. Af hverju eru vinir mínir eitthvað svona æstir í að mennta sig í útlöndum?  Það er nóg af fínum skólum hérna. Reyndar ekki svona bíómyndaskóli eins og Árni er í út í London, en hann er hæfileikaríkur, hann gerir bara eitthvað annað í staðinn.
Þarf að vera æðislega hress á morgun, er meðal annars að fara að hitta einn hóp úr  skólanum sem ég þarf að gera alls konar leiklistaræfingar með. Andskotas hippa kjaftæði er það nú. Ég er í engu stuði fyrir að vinna með traust og eitthvað þannig. Bara til að fullkomna ömurlegheitin fæ ég ábyggilega eitthvað verkefni í vinnunni sem ég þarf að svara í excel skjali, ohh það væri svo fullkomið. Mig vantar að eiga auka eintak af mér, sem ég get svo sent í allt leiðinlegt fyrir mig.

Eftir mjög svo skrítin dag, varð ég fyrir því að klemma mig illa á baugfingri hægri handar, þannig að stórsér á mér og ég brast næstum í grát, en þar sem ég stóð, með kökk í hálsinum og blóðug, kom samstarfskona mín aðvífandi og benti mér á að þetta væri vinnuslys, þannig að ég tók kæti mína á ný og verð á barnum næstu daga í veikindaleyfi, sé ykkur vonandi sem flest þar,

kveðja,

Kamilla

já það er ekki að spyrja að því hvað maður er hress alltaf. En ég náði að klára verkefnið, eða nei, en samt svona að mestu, þann part sem ég var stressuð yfir, nú ætla ég að fara og slappa aðeins af, ahhh.

Svo ætlar heiður vinkona að hitta mig í kvöld og búa til killer gröf og skýringamyndir. það verður nú ljúft að ganga frá þessu.

Annars er það í fréttum að ég er að fara til Akureyrar næstu helgi. Er eitthvað skemmtilegt þar? Er eitthvað svona: þú mátt ekki missa af?

Anskotas fólkið á efstu hæðinni sem var að flytja inn er að að pússa upp gólfið hjá sér, allt lagi, fólk gerir það þegar það er nýflutt í nýjar íbúðir, en þurfti það endilega að byrja fyrir rétt upp út níu á sunnudagsmorgni? og ég ætlaði þá bara að fara á fætur og lesa blöðin hjá foreldrum mínum í rólegheitum áður en ég byrjaði að læra en þá var mamma mín í ham með stáltröppur og skildi ekki hvernig ég var ekki búin að setja einhvern risapoka út í tunnu (þrátt fyrir að ég hefði beðið með hann eftir að hún sagði mér að setja ekki alla pokana út í einu) og þá fór ég niðrí vinnu til að fé frið en neeeeeeeeiiiii þá eu einhverjir helvítis iðnnema druslur sem eru með skrifstofu á neðstu hæðinni að gera upp skrifstofuna hjá sér. Fokking helvítis andskotas hvað mig langar núna til að myrða einhvern akkúratt núna

Víst ég er nú byrjuð að tala um auglýsingar þá er nú bara best að klára það.

 

 

Nærfata auglýsinga-ljósmyndir

 

 

Á leiðinni minni niður Laugarveginn á þegar ég er að fara í vinnuna, þá geng ég fram hjá nokkrum nærfatabúðum, svona fyrir konur, og ég er alltaf jafn hissa/skelfd/agndofa, því að á myndunum af konunum, sem eru í nærfötunum sem ég geri ráð fyrir að séu seld í þessum búðum, eru konurnar alltaf svo furðulega uppstilltar. Ókey allir kannast við: önnur hendi á brjóstahaldara strengnum, munnurinn smá opin og augun soldið hissa (æji þið vitið, svona:”nei þú hér?”) en núna er til dæmis líka í einum glugga þar sem að maður sér konu, á fjórum fótum, sem horfið svona upp til manns, með svona undirgefnu: “I’m all yours”-augnaráði....og ég bara skil ekki hvaða skilaboð þessi ljósmynd á að senda konum sem eiga að fá þær til að rjúka til að kaupa þessi nærföt.

Ókey kannski á að sýna nærfötin eins og karlmenn myndu mest vilja sjá þau, og kannski eru bara svona karlrembu karlar sem búa til þessar auglýsingar eða einhverjir sem líta svo á að meirihluti karlmanna sé svo primal að þeir vilji bara skríðandi viljugar konur og nærfötin eigi að líta vel út við þær aðstæður....en í alvöru talað, kommon.

Konur kaupa langstærsta hlutann af sínum nærfötum sjálfar og það hlýtur að vera fleira en það hvernig karlmaður sér mann sem skiptir máli, yfir nítíu prósent tímans sem maður er í nærfötum eru flestir nú að gera eitthvað allt annað en að....vera æðislega sexy fyrir einhvern annann. Vinna vinnuna sína, skipta um ljósaperu, fara með bílinn í skoðun og þess háttar.

Ég er ekki að segja að nærföt eigi bara að vera hagkvæm og þægileg, útlit þeirra skiptir miklu máli, en það hlýtur samt að vera hægt að sýna konu í nærfötum sem eru falleg án þess að hún þurfa að vera svona trashy eitthvað, alla vega getur ekki verið að konur kaupi eitthvað úr búð sem að er með risa ljósmynd af SKRÍÐANDI konu í glugganum.

 

 

Og víst við erum að tala um konur og auglýsingar, hvað er málið með að tala um konur sem “kellinguna” ég hélt alltaf að þetta væri bara svona hallærislegt hnakkamál, en engir aðrir en appelsíngul/brún litaðir hnakkar á töffarabílum notuðu í alvöru þetta orð um konur en núna er þetta í tveimur auglýsingum, annarri frá þessari nýju búð: “Egg” og svo í kóka kóla light auglýsingu. Í þeirri fyrri heyrist karlmanns rödd tala um hvað hann gæti keypt, lampa, borð, stól og alls konar hluti og þeir birtast þá á skjánum, og á einum stað segir hann svo: “blóm fyrir kellinguna” og í hinni auglýsingunni  sést fólk vera að gera alls konar frábæra hluti og fær lófatak fyrir og þar er á einum stað ungur maður sem er að kaupa nærföt og þá segir karlmanns röddin eitthvað svona “og þarna er hann jói að kaupa nærföt á kellinguna” og síðan kemur lófatak.

Hvað eru þeir sem að semja texta fyrir þessa auglýsingu að spá? Ég hef ekkert kynnt mér það sérstaklega en ég held að markhópurinn, bæði fyrir þessa búð og drykkinn, séu konur, en svo finnst þeim bara allt í fínu að nota svona fáránlega neikvætt orð um konur. Ég trúi því ekki að nokkur kona með sjálfsvirðingu geti hugsað sér að versla þessar vörur, alla vega er ekki séns að ég geri það.

 

 

En ég verð samt ekkert alltaf rosalega reið þegar ég sé konur gerðar asnalegar í auglýsingum. Stundum er það eiginlega bara fyndið, eins og í einum bæklingi hérna niðrí vinnunni minni. Þetta er skrifstofu- vörubæklingur. Og það er svo frábært að það er alls staðar sýndar þessar vörur með svona sexy konum í stuttum pilsum, vera æðislega glaðar inni í herbergjum sem eru fullar af möppum og skjalaskápum sem ná frá gólfi til lofts, stundum eru þær líka tvær saman, alveg í hláturskasti að skoða marglitar möppur sem er hægt að hafa á færanlegum standi og allt. Ég táraðist af hlátri í fyrsta skipti sem ég skoðaði þennan bækling, hann alveg úsar hamingju. LANGBESTA myndin er samt í öryggishólfa kaflanum (þetta er alveg hnausþykkur bæklingur) þar eru alls konar mjög góð og rammvarin hólf og skápar og á einum stað er verið að sýna skáp sem þolir eld og á myndinni af honum er kona, inn í rjúkandi brunarústum, klædd í slökkviliðsvarnar galla (samt með frekar mikið niðurrennt svo maður sjái smá skoru) og hjálm og konan er samt alveg ótrúlega rosalega hress og kát, þó að umhverfið sé svona nöturlegt, því að hún er búin að opna öryggisskápinn sinn og þar eru allar gráu möppurnar hennar alveg óskemmdar...ohhh...þetta er sko að geta glaðst yfir litlu hlutunum.

Einu húsverkin sem ég geri svona nokkurn vegin ógrátandi er að þvo föt. Ég hata að skúra og þurka af og svona og kann ekkert að elda nema 1944 rétti. Ég spái alveg í þvottaefnum og finn mun eftir því hvaða efni ég nota, en ég hata þvottaefna auglýsingar, þær eru svo heimskulegar. Núna er til dæmis verið að sýna eina þar sem að er ein kona með svona barnabuxur, og svo svo segir hún eitthvað á þess leið: “útötum þær í drullu” (svo makar hún þær í drullu, tekur svo fullt af kókómjólk, hellir yfir heilu glasi og klístrar því yfir og endar svo því að hvolfa heilum matardisk yfir og segir: “ allir foreldrar vita að þetta er það sem að barnabuxur þurfa á þola yfir einn dag” uuuu...neits! það veit það hvert foreldri að allt þetta getur gerst á einum degi en maður skiptir um buxur á barninu, lætur það ekki labba um heilan dag í blautum klístrugum buxum, sem sankar hverju skítalaginu ofan á annað, hvurslags mannvonzka væri það nú? Einu sinni var líka alltaf verið að sýna eina svona auglýsingar með röð af rúmlökum á þvottasnúru og fallegt lag og á skjánum rúllaði texti sem sagði, kaffi, grasgrænka, sinnep, blóð, túss og eitthvað, og svo sagði rödd: Þvottaefnið_______nær þessu öllu úr lökunum ykkar” WHAT? Hvað er fólk eiginlega að gera í bólinu? Hversu pervisinn er hægt að vera?

Í glanstímaritum er alltaf verið að segja manni hvernig föt mar á að velja sér miðað við hvernig maður er vaxin, en mér finnst ég aldrei eins og neinn ávöxtur sem í boði er.

mig vantar að fara að sofa, ég er búin að vera að læra alla helgina og til eitt í nótt, í kvöld ætla ég að fara að sofa klukkan hálfátta.

Eitt verkefni sem ég sit núna við að klára, er að skrifa örstutt um lífshlaup mitt í einfaldri fyrstu persónu frásögn, hér eru fyrstu tuttugu árin í lífi mínu:

BERNSKAN

Ég fædd á fæðingaheimlinu í Reykjavík. Fyrir átti mamma mín eldri systur mína sem var orðin fjögra ára. Þegar ég var níu mánaða flutti ég ásamt pabba mínum, eldri systur og mömmu sem var þá ófrísk að næstu systur minni til Kaupmannahafnar þar sem við bjuggum í fjögur ár. Ég man lítið frá þeim tíma, helst þó eftir systur minni sem er bara ári yngri en ég og uppátækjum okkar.

 

 

GRUNNSKÓLAGANGAN

Þegar við vorum flutt til Íslands byrjaði ég á Staðaborg. Þar kynntumst við systurnar öðrum tveimur systrum sem við vorum mikið með, alveg þangað til við fluttum í Hlíðarnar, þar sem að við fórum báðar í Hlíðaskóla.

Ég man ekki eftir því að hafa fundist grunnskóli erfiður eða spennandi. Maður bara lét sig hafa þetta.  Ég var aldrei í neinum íþróttum eða neinu slíku, var þó í Tónlistarskóla Kópavogs fram að  menntaskóla og lærði á nokkur hljóðfæri sem foreldra mína hafði alltaf dreymt um að læra á.

 

 

MENNTASKÓLAÁRIN

Ég fór úr Hlíðaskóla yfir í MH, hafi mér leiðst í Hlíðaskóla þá var það ekkert á við lífsleiðann sem ég fylltist í MH þar sem maður mátti þola það að vera umkringdur níuhundruð öðrum  gelgjum sem voru þrisvar á dag á barmi taugaáfalls yfir því hver hefði farið í sleik við hvern á Hótel Íslandi á síðasta balli og hvort viðkomandi myndi eftir því. Þegar að arfa slök mæting mín var farin að neyða mig í viðtöl hjá gömlum kellingum um hvert ég stefndi með líf mitt og hvernig ég sæji eiginlega fyrir mér næstu fimm ár í lífi minu, ákvað ég að söðla um, sagði upp starfi mínu sem spóla-til-bakari lausu (vann með skóla við að spóla til baka hljóðsnældum) og varð barþjónn á strípibúllu.

 

 

HARKA LÍFSINS

Eftir strembin en skemmtilegan vetur  í strípibransanum fékk ég mér vinnu sem bréfberi, sem var gamall draumur að fá að upplifa enda hafði Bukowski alltaf verið minn uppáhalds rithöfundur. Þennan vetur varð ég ófrísk að eldri dóttur minni. Mér var mjög óglatt alltaf fyrstu mánuðina og held ég hafi ælt í hvern einasta garð sem ég bar út í, sem betur fer snjóaði mikið þennan veturinn þannig að fólk sá sjaldnast að þegar það þurfti að vaða spýjuna upp í ökkla.

 

 

 

 

Það var alltaf planið að þetta blogg yrði bara um fyllerí og uppáferðir og hef að mestu staðið við það, svona með góðum skammti af hormónískum (veit að það er ekki alvöru orð) áhyggjuköstum en.... núna þegar slíkt er orðið svona fátítt þá held ég neyðist til að breyta um stefnu.
Þessa dagana er óbeit mín á því að skipuleggja mig, að þvælast dálítið fyrir mér.
Þetta haust er....ja ég veit ekki um rétta orðið yfir það, en dettur helst í hug: þungt í vöfum. Ekki samt á slæman hátt, bara flókin.
Ég í vinnu og skóla og stelpurnar á sitthvorum staðnum og púslið við að ná að komast yfir undirbúning, heimavinnu og skipulagningu á tómstundum og social calander-inu þeirra og allt það...
Sem betur fer á ég nokkra frábæra vini sem að kippa sér ekkert upp við það að ég hitti þá bara þegar ég dreg þá með mér að sækja stelpurnar eða í bónus eða...eins og Gígja lenti í í gær...í Sorpu!
Já það er sko rock&roll að vera í samskiptum við mig þessa dagana.
Gígja var að segja mér að fá mér mann, ég benti henni á að ég hefði varla tíma til að eiga vini, en þá sagði hún að ég hefði það kannski ef ég ætti mann, hann gæti skotist  í Bónus og sótt stelpurnar og þvegið þvott og svoleiðis, en var sammála mér á endanum um að þá er hann farin að vera meira bara svona starfsmaður hjá mér, en ég lofaði henni að athuga málið, þannig að núna er ég að skoða einkamála auglýsingar, er að leita að manni til að sinna almennum au-pair störfum fyrir mig og fær að launum tvö róamantísk stefnumót, annað í Júlí 2007 og hugsanlega gæti ég haft svo aftur smá tíma einhvern tíman í október 2010.
Átti samt nýlega samtal við yngri dóttur mína um þetta mál, hún hefur aldrei nefnt það áður að henni þyki einhver þörf á að bæta í fjölskylduna, virðist hafa sætt sig betur við að við værum bara þriggja manna fjölsylda, ja alla vega betur en systir hennar gerði á tímabili, henni fannst í smá tíma alveg bráðnauðsynlegt að ég finndi einhvern svo að við yrðum: "alvöru fjölskylda" var dugleg að benda á hina og þessa, aðallega voru það menn á jeppum og þeir sem að keyptu hluti í dótabúðum sem voru að skora hátt hjá henni, og svo var hún dugleg að benda á staði hérna heima þar sem við gætum geymt nýja fjölskyduföðurinn (hélt semsé að aðalástæðan fyrir makaleysi mínu væri skortur á geymsluplássi) en eftir mörg spjöll fram og til baka um fjölbreytileg fjölskyldumynstur jafnaði hú sig alveg á þessu, en allt í einu dúkkaði þetta upp hjá þeirri yngri. En hún stakk upp á að Gígja yrði nýji makinn minn og við myndum svo fá okkur tvö tvímennishjól og hjóla fjórar saman út um allan bæ, ég nefndi þetta við Gígju og það getur bara vel verið að ykkur öllum verði boðið í brúðkaup í september 2009, þar að segja ef það verða einhver góð tilboð á svona hjólum.

Ein vinkona mín fær oft sjúkdóma, sem er grafalvarlegt mál, nema hjá þessari, því að í raun og veru er hún geislandi af heilbrigði enda ung stúlka sem hefur meira að segja stundað íþróttir í miklum mæli og svona.
En reglulega slær henni niður af völdum skrautlegustu kvilla, sem að gera náttúrulega ekkert nema skemmta hjartlausu mér.
Sá nýjasti er, bílíf it or nott, SULLAVEIKI!
Nei hún á ekki hund, og þó hún búi í úthverfi þá er samt engin að urða illa einhver sauðahræ í grennd við hana eða neitt slíkt. Og á meðan hún lýsti fyrir mér sársaukanum sem hún þarf að þola þessa dagana í ormafullu kýlunum á maganum á henni þá hné ég niður af hlátri og kóka kóla Læt frussaðist úr nefinu á mér, ó drottin minn dýri, næst segir hún mér af risvandamálum sínum eða vandræðum við að fá sáðlát.
Núna ligg ég yfir síðunni: www.rarediseases.org og hugsa um hversu auðvelt það væri að sannfæra hana um að hún væri illa haldinn af flestum þeirra, já ég á sko eftir að brenna í helvíti

Ég  er aftur byrjuð að vakna á hverri nóttu með martröð. Ætli svefntöflur virki eða dreymir manni jafn illa en getur bara ekki vaknað upp úr þeim?

Núna þarf ég stundum að fara á fundi, alvöru fullorðins fundi, en eins og alkunna er þá hættir mér til gífuryrða og jafnvel að skrökkva...nei bara lita frásagnir mínir frjálslega, sem er allt í lagi þegar ég er í kringum vini mína og kunningja, en kemur stundum furðulega út eins og í morgun þegar ég var á fundi og þegar var verið að tala um hvernig maður fengi yfirmenn til að borga fyrir einhver námskeið þá sagði ég að ég lenti aldrei í vandræðum því að Kjartan frændi minn væri geðveikt massaður og svo bauðst ég til að gefa öllum númerið hjá honum. Allir horfðu á mig grafalvarlegir, en svo sagði einn kall með titrandi röddu:"Eigum við ekki bara að reyna að halda ró okkar hérna" Ég sprakk úr hlátri eftir að ég var komin út, en vorkenni yfirmanni mínum næst þegar hann þarf að hitta þetta fólk og útskýra ráðningu mína

Eitt skólaverkefnið mitt sem ég þarf að gera, er að taka sjálfa mig upp á vídjó, haldandi ræðu um þrjá kosti mína.

Ég er búin að brjóta heilann um þetta og án þess að ég sé full af einhverju sérstöku sjálfshatri, mér finnst ég bara fín sko, en ég get bara alls ekki munað eftir neinum sérstökum hæfileikum eða kostum sem ég bý yfir.

Ég kann engin sérstök trix, hangi í meðallagi þegar kemur að almennum kostum og...já, heyrðu þetta er soldið skrítið, ég hlýt að vera með eindæmum karakterslaus manneskja..

Ooo....ömurlegi skóli, hvað eru þeir að neyða mann til að horfast í augu við manns eigin ómerkilegheit!)&$#"

Viðbætur: ég þarf sko að fjalla um þrjá kosti mína og hvernig þeir nýtast öðrum, þannig að það sem að mér sjálfri þykir mikill kostur, eins og það að ég get alltaf sofnað, hvenær og hvar sem er, er ekki kostur sem nýtist neinum öðrum.